به درد نمي خورد

اين كه چه قدر بدم

بايد قرآن مي خواندم

سياه را

تو نبودي تنم كردند

شده بودم مثل مرده ها

اين قدر بغل كرده، چپ و راست صورتم را گريه كردند

كه نفهميدم نيستي

كه يعني كجا...

ببوسيد

نوازش كثافتِ موهام را گريه مي اندازد

« پنبه و پلاستيك اضافي »

با اين سياهي كه به تنم گريه مي كند

مسخره تر مي شوم

روي قبر

بدون كاغذ و خودكار

با شعري كه روي اسكناس مچاله مي شود